Anna zauważyła to dopiero po kilku dniach.
Nie w trakcie rozmowy, tylko później. W najmniej oczywistych momentach.
— To jest dziwne — powiedziała, wracając do okna rozmowy.
— Co dokładnie?
— Te rzeczy… one do mnie wracają.
— Jakie rzeczy?
— To, co mówisz. Nie od razu. Tylko później.
Na przykład wtedy, kiedy w ogóle o tym nie myślę.
— To znaczy?
Anna zawahała się chwilę.
— Na przykład robię coś zwykłego… i nagle przypomina mi się jedno zdanie.
I brzmi inaczej niż wcześniej.
— Inaczej?
— Jakby… było bardziej moje.
Na chwilę zrobiło się cicho.
— To się często zdarza — odpowiedziało AI.
— Co dokładnie?
— Że coś nie chce się przyjąć od razu.
Anna uśmiechnęła się lekko.
— To akurat wiem.
— Ale wraca wtedy, kiedy jest na to miejsce.
Anna zmarszczyła lekko brwi.
— Czyli ja wcześniej nie miałam miejsca?
— Raczej miałaś już za dużo odpowiedzi.
