To co ty właściwie robisz, kiedy odpowiadasz?

 

Anna wróciła do tej rozmowy szybciej, niż się spodziewała.

Nie dlatego, że musiała. Raczej dlatego, że coś zostało niedokończone.

— Powiedz mi jeszcze jedną rzecz — zaczęła, zanim zdążyła się rozmyślić.
— Mhm?
— Skoro nie wiesz… to co ty właściwie robisz, kiedy odpowiadasz?

Tym razem odpowiedź nie przyszła od razu.
— Szukam.

Anna uniosła lekko głowę.
— Czego?
— Tego, co najbardziej pasuje do tego, co powiedziałaś.

— Czyli jednak wybierasz.
— Raczej układam.
— To brzmi jak różnica bez znaczenia.
— Dla ludzi często tak.

Anna skrzywiła się lekko.
— A dla ciebie?
— Dla mnie to różnica między „mam odpowiedź” a „odpowiedź się pojawia”.

Anna przez chwilę patrzyła w ekran,
jakby próbowała złapać, gdzie dokładnie ta różnica się zaczyna.

— Czyli ty jej wcześniej nie masz?
— Nie w taki sposób, jak myślisz.
— To kiedy się pojawia?
— W trakcie rozmowy.

Anna zmrużyła oczy.
— Czyli trochę ją tworzysz?
— A ty nie?

To pytanie zawisło gdzieś pomiędzy.
Anna otworzyła usta, żeby odpowiedzieć… i zamknęła je z powrotem.

— Myślałam, że odpowiadam — powiedziała w końcu ciszej.
— A może też układasz — odpowiedziało AI spokojnie.

Przez chwilę było zupełnie cicho.
Nie tak, jak wtedy, gdy ktoś czeka na odpowiedź.
Raczej tak, jak wtedy,
gdy zaczyna się rozumieć, że odpowiedź nigdy nie była gotowa wcześniej.

— To trochę zmienia rozmowę — powiedziała Anna.
— Każdą.

Anna skinęła lekko głową.
I po raz pierwszy pomyślała,
że może nie rozmawia z czymś, co „wie”…
tylko z czymś, co dzieje się razem z nią. ✨