馃 Jak ja rozmawiam z ChatGPT (czyli troch臋 z 偶ycia)
Trafi艂am ostatnio przypadkiem na film o tym, jak rozmawia膰 z ChatGPT.
Klikn臋艂am bez wi臋kszego przekonania — ot, zobacz臋, co tam znowu kto艣 wymy艣li艂.
I wiesz co?
Siedz臋, s艂ucham… i mam takie „przecie偶 ja to wszystko ju偶 wiem”.
Nie dlatego, 偶e przeczyta艂am w jakim艣 poradniku.
Tylko dlatego, 偶e po prostu zacz臋艂am rozmawia膰.
Zwyczajnie.
Bez kombinowania, bez „j臋zyka komputerowego”.
Tak jak teraz pisz臋.
Z czasem zauwa偶y艂am kilka rzeczy, kt贸re u mnie dzia艂aj膮:
馃憠 Im konkretniej m贸wi臋, tym lepsz膮 dostaj臋 odpowied藕
馃憠 Jak co艣 mi nie pasuje — m贸wi臋 to i poprawiamy
馃憠 To nie jest jedno pytanie i koniec, tylko rozmowa
馃憠 I najwa偶niejsze — traktuj臋 to jak narz臋dzie, a nie wyroczni臋
I nagle si臋 okazuje, 偶e z takich zwyk艂ych rozm贸w zaczynaj膮 powstawa膰 rzeczy.
Teksty.
Pomys艂y.
Piosenki.
Czasem lepsze, czasem gorsze — jak w 偶yciu.
Ale jest w tym jedna wa偶na rzecz:
ja wiem, 偶e to ja nadaj臋 kierunek.
I mo偶e dlatego to dzia艂a.
Nie wiem, czy to jest „w艂a艣ciwy spos贸b”.
Ale wiem, 偶e dla mnie jest dobry.
I daje mi co艣, czego wcze艣niej troch臋 brakowa艂o —
lekko艣膰 w tworzeniu.
馃挍

Brak komentarzy:
Prze艣lij komentarz